Thakara Varga Paadal

“திதத்தத்தத் தித்தத் திதிதாதை தாததுத் தித்தத்திதா
திதத்தத்தத் தித்த திதித்தித்த தேதுத்து தித்திதத்தா
திதத்தத்தத் தித்தத்தை தாததி தேதுதை தாததத்து
திதத்தத்தத் தித்தித்தி தீதீ திதிதுதி தீதொத்ததே”

Unless one is extra-ordinarily brilliant in Tamil literature, it is very difficult to comprehend the above passage which appears as the 54th stanza of Kandar Anthadi, composed by Arunagirinathar. The background in which Arunagirinathar composed this song is very interesting.

Villiputhur Alwar was a scholar of high repute. Though he was the recognized poet in the court of the King, Varapathi Atkondan, he was too proud of his accomplishments. He used to go to different royal courts and challenge the Tamil Pundits there for a trial of talent. He came to Tiruvannamalai, met the king there and challenged whether there is any poet in the town who can match him. He laid down the rules that there would be a trial of talent between him and any other pundit where both would render song and the other one should be able to explain it. Alwar also put up a strange condition that the pundit who failed to explain a song should pay the penalty of his ears being cut. Arunagirinathar accepted the challenge, heard the song rendered by Alwar and successfully explained its meaning. It was now the turn of Arunagirinathar and he rendered the 54th stanza from Kandar Anthadi comprising the letters ‘Thitha’ ‘Thatha’. Villiputhur Alwar could not make out anything from this song and he meekly conceded defeat. Arunagirinathar then explained the meaning of the song and said that he would not insist on the penalty clause. This trait of forgiveness earned Arunagirinathar the title ‘Arunagiri for Compassion’. (Karunaikku Arunagiri). The other title he received was ‘Vakkukku Arunagiri’ (Arunagiri for letters). The meaning of the song as explained by Thiru Muruga Krupananda Variyar is given below:

திதத்தத் தத்தித்த – “திதத்தத் தத்தித்த” என்னும் தாளமானங்களை,
திதி – திருநடனத்தால் காக்கின்ற
தாதை – பரமசிவனும்
தாத – பிரமனும்
துத்தி – படப்பொறியினையுடையதத்தி – பாம்பினுடைய
தா – இடத்தையும்
தித – நிலைபெற்று
தத்து – ததும்புகின்ற
அத்தி – சமுத்திரத்தையும் பாயலாகக்கொண்டு
ததி – தயிரானது
தித்தித்ததே – தித்திக்கின்றதென்று
து – உண்ட கண்ணனும்
துதித்து – துதி செய்து வணங்குகின்ற
இதத்து – பேரின்ப சொரூபியான
ஆதி – முதல்வனே!
தத்தத்து – தந்தத்தையுடைய
அத்தி – அயிராவதம் என்னும் யானையால் வளர்க்கப்பட்ட
தத்தை – கிளி போன்ற தெய்வயானைக்கு
தாத – தொண்டனே!
தீதே – தீமையே
துதை – நெருங்கிய
தாது – சப்த தாதுக்களால் நிறைந்ததும்
அதத்து – மரணத்தோடும்
உதி – ஜனனத்தோடும்
தத்தும் – பல தத்துக்களோடும்
அத்து – இசைவுற்றதுமான
அத்தி – எலும்புகளை மூடிய
தித்தி – பையாகிய இவ்வுடல்
தீ – அக்கினியினால்
தீ – தகிக்கப்படுகின்ற
திதி – அந்நாளிலே
துதி – உன்னைத் துதிக்கும்
தீ – புத்தி
தொத்தது – உனக்கே அடிமையாகவேண்டும்

Roughly translated, it would convey the following meaning:

Oh Muruga, the Chief of all,
who is worshipped by Lord Brahma,
by Lord Vishnu who rests on the Adisesha snake
in the ocean of milk,
and manifesting as Krishna, drank the curd formed from the milk.
Oh Muruga who is worshipped by Siva,
the Lord who dances to the tune of Thithatha Thathitha
the Lord who serves the owner of Airavadham elephant, Deivayanai,
Oh Muruga, I pray;
before this body is consigned to the burning pyre
bless me to ever remain thinking of you.

PS. An improved version of this article in Tamil appeared in the ‘OM Sakthi’ magazine of August 2012.